Mase fundamentalnih čestica, kao što su Z i W bosoni, tradicionalno su objašnjene kroz Higgsovo polje, koje je prvi put predloženo 1960-ih godina. Međutim, istraživači su sada razvili novu teoriju koja sugeriše da bi skrivena geometrija mogla biti ključ za razumevanje ovih masa. Ova nova perspektiva može pomoći u rešavanju nekih nedoumica u Standardnom modelu fizike čestica.
Pinčák i njegovi saradnici istražuju sedmodimenzionalni prostor poznat kao G2 manifold. Ovaj matematički prostor može imati više pravaca nego što smo navikli, a istraživači su razvili novu jednačinu, G2-Ricci tok, koja modeluje promene u ovom manifoldu tokom vremena.
U svom istraživanju, otkrili su da se G2 manifold može stabilizovati u konfiguracijama poznatim kao solitoni. Ovi solitoni mogu pružiti geometrijsko objašnjenje fenomena kao što je spontano kršenje simetrije, što je ključno za razumevanje masa čestica.
Istraživači su takođe sugerisali da bi ubrzano širenje Univerzuma moglo biti povezano sa zakrivljenjem koje stvara torsija G2 manifolda. Ako se ova torsija ponaša kao polje, mogla bi manifestovati čestice na sličan način kao Higgsovo polje.
Nazvali su ovu hipotetičku česticu Torston i opisali kako bi se ona mogla ponašati. Iako njeno postojanje još nije dokazano, istraživači veruju da bi mogla biti detektovana u anomalijama u česticama ili u gravitacionim talasima.
Ova istraživanja predstavljaju uzbudljive mogućnosti, ali kao i Higgsovo polje, možda će proći decenije pre nego što dobijemo konačne odgovore. „Priroda često preferira jednostavna rešenja,“ zaključuje Pinčák, sugerišući da bi mase W i Z bosona mogle proizaći direktno iz geometrije sedmodimenzionalnog prostora.
