Istraživači sa Univerziteta u Geteborgu u Švedskoj razvili su novu metriku koja se naziva metabolički BMI (MetBMI), koja se fokusira na biološke markere zdravlja umesto samo na visinu i težinu. Ova nova procena rizika od bolesti pokazuje da viši MetBMI može biti povezan sa povećanim rizikom od dijabetesa tipa 2 i srodnih stanja.
Tradicionalni indeks telesne mase (BMI) često se smatra grubim merilom zdravlja, jer ne uzima u obzir gde se masnoća skladišti i kako metabolizam pretvara hranu u energiju. Tim istraživača tvrdi da MetBMI može ponuditi precizniji način procene. Njihova analiza je otkrila molekularni potpis metaboličke disfunkcije, koji se odražava u metabolitima koje proizvode crevne bakterije tokom varenja hrane.
Endokrinolog Rima Čakarun ističe da MetBMI otkriva skrivene metaboličke poremećaje koji nisu uvek vidljivi na vagi. Dve osobe sa istim BMI-jem mogu imati potpuno različite rizike u zavisnosti od funkcije njihovog metabolizma i masnog tkiva. Istraživači su koristili zdravstvene podatke i uzorke krvi od 1.408 ljudi kako bi izgradili algoritam za procenu MetBMI.
Ovaj algoritam je testiran na grupi od 466 pojedinaca i pokazao se kao tačan prediktor količine i raspodele težine i telesne masti. Štaviše, bio je mnogo bolji prediktor od standardnog BMI-ja za one koji su imali dijabetes, bolest masne jetre i druge metaboličke bolesti. Osobe čiji je MetBMI bio viši od očekivanog za njihovu telesnu težinu imale su 2,6 puta veće šanse da obole od dijabetesa tipa 2.
Istraživanje je takođe otkrilo snažnu povezanost između MetBMI i crevnog mikrobioma. Viši MetBMI rezultati su bili povezani sa manje raznovrsnom bakterijskom zajednicom i manjim brojem mikroba sposobnih da razgrade dijetalna vlakna. Fredrik Bäckhed, biomedicinski istraživač, naglašava da metaboliti koji doprinose predikciji MetBMI zapravo modulišu ili proizvode crevne bakterije.
Ovo sugeriše da faktori koji utiču na crevne bakterije, kao što su ishrana i fizička aktivnost, mogu poboljšati metaboličke indikatore zdravlja koji se ne beleže merenjem telesne težine. U daljoj analizi, koja je uključivala 75 pacijenata koji su podvrgnuti bariatricnoj hirurgiji, oni sa višim MetBMI rezultatima izgubili su manje težine nakon procedure.
Iako će MetBMI zahtevati dalju validaciju pre nego što se široko koristi u klinikama, rani rezultati sugerišu da bi mogao pružiti precizniju i pouzdaniju procenu rizika od bolesti povezanih sa gojaznošću. Bäckhed napominje da tradicionalni BMI često propušta ljude koji imaju normalnu težinu, ali visok metabolički rizik. MetBMI može doprineti pravednijoj i tačnijoj proceni rizika od bolesti, otvarajući put za personalizovanu prevenciju i lečenje. Istraživanje je objavljeno u časopisu Nature Medicine.
