Sveti apostol Petar, poznat kao ribar po imenu Simeon, postao je prvi među učenicima koji je ispovedio veru u Isusa Hrista. Njegova propovedanja obuhvatala su područja Palestine, Male Azije, Ilirika i Italije. Petar je bio raspet na krstu glavom nadole, smatrajući se nedostojnim da umre kao njegov učitelj.
Sveti apostol Pavle, rođen kao Savle u Tarsu, bio je farisej i gonitelj hrišćana. Njegov preobražaj dogodio se na putu za Damask, kada mu se javio Gospod. Pavle je propovedao od Arabije do Španije, među Jevrejima i neznabošcima, a pogubljen je u Rimu istog dana kada i Petar.
Na Petrovdan se u narodu vezuju brojni običaji i verovanja. Praznovanje počinje uoči praznika paljenjem lila, buktinja od mlade kore divlje trešnje ili breze, koje simbolizuju progone hrišćana. Ove buktinje pale se na mestima okupljanja naroda, kao što su trgovi i raskršća.
Prema narodnom običaju, na Petrovdan se ne ide u polje, ne prežu konji i ne započinju teški poljoprivredni radovi. Takođe, veruje se da se do ovog dana jabuke ne seku nožem, kako bi se izbegla šteta od grada. Ovaj običaj povezan je sa verovanjem da Sveti Petar deli jabuke deci na onom svetu.
U nekim delovima Srbije, običaj je da se na Petrovdan jabuke poklanjaju komšijama i donose u crkvu na osvećenje. Veruje se da onaj ko pokloni jabuku na ovaj dan imaće sreće tokom cele godine. Takođe, pravi se petrovača, posna pita sa jabukama, koja se nekada pravila isključivo od sorte jabuka nazvane petrovača.
Petrovdan je slava pekara i ribara, ali i krsna slava mnogih porodica. Na ovaj dan širom Srbije održavaju se brojni vašari, a narodna verovanja govore o promenama vremena oko ovog praznika, kada se kaže da su dani topliji oko Savindana, dok ume da zahladi oko Petrovdana.
