Anoreksija nervoza je ozbiljan poremećaj ishrane koji može ugroziti život, a oporavak je često veoma težak. Lekari mogu pomoći pacijentima da obnove svoje hranljive materije i energiju, dok psiholozi rade na promeni obrazaca mišljenja koji leže u osnovi poremećaja. Međutim, oko 40 procenata hospitalizovanih pacijenata ponovo se prima u bolnicu u roku od šest meseci nakon otpusta.
Naučnici su očajnički pokušavali da razumeju kako anoreksija nervoza ometa metabolizam pacijenata. Nova istraživanja objavljena u časopisu Translational Psychiatry sugerišu da hormon ghrelin i njegov antagonist LEAP2 mogu biti uključeni u ovaj proces. Istraživačica Virginie Tolle predstavila je svoja otkrića na Forumu federacije evropskih društava za neuroznanost 2026.
Tolle, koja radi u Nacionalnom institutu za zdravlje i medicinu u Francuskoj, nada se da će ovi nalazi doprineti razvoju novih tretmana za pacijente sa anoreksijom nervozom. Ona ističe da je anoreksija karakterisana samoprovođenjem restrikcije hrane, često praćenom hiperaktivnošću, što može dovesti do teške pothranjenosti i potencijalno opasnih posledica.
U istraživanju je učestvovalo 30 žena sa dijagnozom anoreksije, uzrasta od 18 do 60 godina. Ove učesnice su bile deo četvoromesečnog programa u specijalizovanom centru za poremećaje ishrane, gde su prolazile kroz tretman ponovnog hranjenja. Istraživači su uzeli uzorke krvi pre i posle tretmana, kao i šest meseci kasnije.
Rezultati su pokazali da su pacijenti sa anoreksijom imali oko 20 procenata više nivoe LEAP2 prilikom hospitalizacije, u poređenju sa nivoima nakon četiri meseca tretmana. Kao antagonist ghrelina, LEAP2 suprotstavlja se normalnim signalima gladi u telu. Ovi nalazi sugerišu da bi neravnoteža hormona mogla biti uključena u održavanje opasnih ciklusa recidiva koji otežavaju oporavak od anoreksije.
